Όπως αποδεικνύεται, ακριβώς όπως οι αυτόπτες μάρτυρες συχνά μπερδεύουν τις λεπτομέρειες, για παράδειγμα, ενός τροχαίου ατυχήματος, είμαστε αναξιόπιστοι και στις πληροφορίες για τα UFO
Ο αυξανόμενος πανικός για τα μυστηριώδη drones που κατακλύζουν τον ουρανό των Μεσο-Ατλαντικών πολιτειών μας υπενθυμίζει ότι, στο ανά τους αιώνες κυνήγι για τα UFO, οι άνθρωποι είναι συνήθως ο πιο αδύναμος κρίκος.
Η Αμερική βρίσκεται αντιμέτωπη με πραγματικές προκλήσεις που αφορούν στην εθνική της ασφάλεια στη νέα εποχή κατά την οποία τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη έχουν μπει στον πόλεμο. Αλλά η εισβολή drones πάνω από το Νιου Τζέρσεϊ δεν είναι μία από αυτές.
Όπως αποδεικνύεται, ακριβώς όπως οι αυτόπτες μάρτυρες συχνά μπερδεύουν τις λεπτομέρειες, για παράδειγμα, ενός τροχαίου ατυχήματος, είμαστε αναξιόπιστοι και στις πληροφορίες για τα UFO.
Ένα τεράστιο ποσοστό των «αναφορών» αποδεικνύεται, μετά από έρευνα, ότι πρόκειται για τον πλανήτη Αφροδίτη ή άλλα αστρονομικά φαινόμενα. Οι άνθρωποι στο έδαφος τακτικά εκτιμούν εσφαλμένα τις αποστάσεις στον ουρανό, έτσι ώστε να αντιλαμβάνονται κοντά τους αντικείμενα που βρίσκονται μίλια μακριά.
Το πρόβλημα των λανθασμένων αναφορών για την ύπαρξη UFO είναι ένας μεγάλος λόγος για τον οποίο ο στρατός και οι επιστήμονες χαρακτηρίζουν τώρα αυτές τις θεάσεις ως UAP, ή μη αναγνωρισμένα ανώμαλα φαινόμενα – προκειμένου να επισημάνουν ότι πολλές αναφορές για περίεργες θεάσεις μπορεί να μην πρόκειται για «αντικείμενα», αλλά για γνωστά ή άγνωστα αστρονομικά και ατμοσφαιρικά φαινόμενα.
Ακόμη και οι πιλότοι κάνουν λάθη. Την 1η Οκτωβρίου 1948, ο υπολοχαγός Τζορτζ Γκόρμαν, βετεράνος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και πιλότος της Εθνικής Φρουράς Αεροπορίας της Βόρειας Ντακότα, κυνήγησε με το μαχητικό του P-51, αφού εντόπισε ένα λαμπερό φως, ένα UFO στον ουρανό πάνω από τη Φάργκο. Με ταχύτητες άνω των 400 μιλίων την ώρα ενεπλάκη σε ένα κυνηγητό για σχεδόν 30 λεπτά, με το UFO να περιστρέφεται γύρω του καθώς εκτελούσε στροφές που ο ίδιος θεωρούσε ότι ήταν αεροδυναμικά αδύνατες. Τελικά, διέκοψε τη μάχη αρραβώνα, χωρίς να ταυτοποιήσει ποτέ τον εχθρό». «Ακριβώς όταν επρόκειτο να συγκρουσθούμε, υποθέτω ότι τρόμαξα», είπε στους ερευνητές, προσθέτοντας αργότερα: «Είναι δύσκολο να πιστέψεις στα μάτια σου όταν κάτι χωρίς φτερά φεύγει και σε αφήνει ακίνητο».
Οι ερευνητές αργότερα διαπίστωσαν ότι ο Γκόρμαν κυνηγούσε ένα μετεωρολογικό μπαλόνι που εκτοξεύτηκε περίπου 10 λεπτά πριν το εντοπίσει. Το μπαλόνι απλά αιωρείτο στον νυχτερινό ουρανό, και εκείνος έτρεχε γύρω του.
Ο J. Allen Hynek, ο αστρονόμος και νονός της «ufology», ο οποίος για 25 χρόνια δούλεψε με την Πολεμική Αεροπορία στις μελέτες για UFO και επινόησε τη φράση «στενές συναντήσεις τρίτου τύπου», είπε σε έναν δημοσιογράφο στα τέλη της καριέρας του, «είναι γνωστό ότι οι πιλότοι έκαναν βίαιους ελιγμούς με τα αεροπλάνα τους όταν ξαφνικά συναντούσαν έναν πολύ φωτεινό μετεωρίτη που νόμιζαν ότι βρίσκεται σε τροχιά σύγκρουσης, αλλά που αργότερα αποδείχθηκε ότι ήταν 50 με 100 μίλια μακριά».
Υπάρχει ένας λόγος που οι άνθρωποι που ασχολούνται σοβαρά με τη μελέτη του UAP προσπαθούν να ενημερώσουν τους ανθρώπους που έχουν εμμονή με την ύπαρξη των UFO: Σε μια ακρόαση στο Κογκρέσο το περασμένο καλοκαίρι, ο Ryan Graves – ένας πρώην αεροπόρος του Πολεμικού Ναυτικού που είχε τις δικές του εμπειρίες από το UAP και τώρα ηγείται μιας οργάνωσης που ονομάζεται Americans για την Ασφαλή Αεροδιαστημική – πρότεινε μια πιο αξιόπιστη εναλλακτική λύση για τις ασπρόμαυρες, υποτίθεται αποκαλυπτικές, φωτογραφίες με κουκκίδες στο διαδίκτυο: ειδικό σύστημα αισθητήρων. Ομοίως, ο καθηγητής αστρονομίας του Χάρβαρντ, Avi Loeb, ένας από τους κορυφαίους στις μελέτες UAP, υποστηρίζει ότι πρέπει να κατανοήσουμε πολύ καλύτερα πώς μοιάζει ένας «κανονικός» ουρανός πριν προσπαθήσουμε να προσδιορίσουμε τι είναι «ανώμαλο». Ο Loeb είπε πέρυσι: «Εμπιστοσύνη στα δεδομένα. Οι αναφορές από ανθρώπους είναι χάσιμο χρόνου».
Πάντα με γοήτευε ο εγωκεντρισμός των ανθρώπων που χαρακτηρίζει τις τόσες πολλές αναφορές UFO, που αντί να υποθέτουν το προφανές πιστεύουν ότι ένα εξωγήινο σκάφος ταξίδεψε χιλιάδες έτη φωτός στο διαστρικό διάστημα για να επισκεφτεί τη Γη και οι εξωγήινοι διάλεξαν εκείνη τη στιγμή ένα τυχαίο βράδυ της Τρίτης για να αποκαλυφθούν σε κάποιον σε έναν σκοτεινό, αγροτικό δρόμο ή σε μια προαστιακή αυλή.
Εν μέρει, αυτό πηγάζει από κάτι θεμελιώδες. Η ερώτηση «Είμαστε μόνοι;» είναι ένα από τα τρία πιο βασικά ερωτήματα που έχουν γοητεύσει τους ανθρώπους από τις πρώτες φωτιές που άναψαν οι άνθρωποι των σπηλαίων, μια ερώτηση που ταιριάζει με το «τι συμβαίνει μετά τον θάνατο;» και το «υπάρχει Θεός;». Ποιος δεν θα ήθελε να βρει μια απάντηση σε μία από τις Τρεις Μεγάλες ερωτήσεις ενώ βγάζει τα σκουπίδια αργά το βράδυ;
Πέρα από αυτό, τα UFO μας γοητεύουν επειδή έχουν αναφορά σε μια σπάνια περιοχή όπου μπορούμε όλοι να ψάξουμε τα βαθύτερα σύνορα της γνώσης. Ως απλός άνθρωπος, δεν μπορώ να προσθέσω πολλά στα ήδη προηγμένα επιστημονικά και μαθηματικά ερωτήματα της εποχής μας: δεν είμαι σε θέση να ερμηνεύσω τη θεωρία των χορδών κατά τη διάρκεια ενός μπάρμπεκιου το Σαββατοκύριακο, ούτε είναι πιθανό να αποκαλύψω από το γκαράζ μου στην ανθρωπότητα το μυστικό της πυρηνικής σύντηξης.
Κι όμως, όπως μας υπενθυμίζει το μυστήριο με τα drones του Νιου Τζέρσεϊ, κάθε φορά που κάποιος από εμάς κοιτάζει έξω από το παράθυρο της κουζίνας, ρίχνει μια ματιά στον ουρανό από την πίσω αυλή ή οδηγεί σε έναν άδειο αυτοκινητόδρομο, μπορεί να πιστέψει ότι μπορεί να δει αυτό το λαμπερό φως που θα αλλάξει τα πάντα.
Ο Garrett M. Graff, ένας αρθρογράφος που γράφει στην The Washington Post για την ηγεσία, είναι δημοσιογράφος, ιστορικός και συγγραφέας εννέα βιβλίων, συμπεριλαμβανομένου του “Watergate: A New History”, το οποίο ήταν φιναλίστ για το Βραβείο Πούλιτζερ στην Ιστορία.
Πηγή: The Washington Post
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
[Πηγή:]www.skai.gr
